چراغ خودرو یکی از قطعات بسیار مهم خودرو است که به راننده در رانندگی بهتر و مشاهده اطرافش کمک میکند. سیستم روشنایی خودرو به راننده کمک میکند که در شب ماشینهای اطراف و جاده را به درستی ببینند و با توجه به موقعیت، جهت جاده و موانع رانندگی کند. همچنین هنگامی که خودرو را تغییر جهت میدهید میتوانید این تغییر جهت را با استفاده از چراغها ببینید.
از آنجایی که شناسایی انواع چراغ خودرو برای هر راننده اهمیت زیادی دارد؛ بنابراین در این مقاله میخواهیم درباره انواع چراغ خودرو و کاربردهای آن صحبت کنیم.
سیستم روشنایی اتومبیل چیست؟
وقتی از سیستم روشنایی اتومبیلها صحبت میکنیم، در واقع داریم از سیستمی حرف میزنیم که شامل چراغ جلو، فلاشرهایی در جلو و عقب و کنار و حتی گاه سقف خودرو و نیز چراغ عقب و… است. این سیستم ایجاد شده است تا هم مسیر را برای کاربر اتومبیل روشن کند، هم باعث تشخیص اتومبیل توسط دیگران شود و هم پیامهایی به دیگران مخابره کند که این اتومبیل چه اندازهای داشته و چه سرعتی دارد و در چه موقعیتی در حال حرکت است. این پیامها برای خودروهای دیگر مخصوصا وقتی که خیابانها شلوغ بوده و سرعت بالاست، اهمیت زیادی دارد. به این منظور نیز سعی شده است که در سراسر جهان، از رنگهایی مشخص و استاندارد به این منظور سود برده شود تا کاربران اتومبیل سرگردان نشوند و تکلیف روشن باشد.
انواع چراغ خودرو
انواع چراغ های روشنایی در خودرو های سواری را به ترتیب زیر می توان دسته بندی نمود:
-
چراغ های روی بدنه خودرو
- چراغ های بزرگ جلو
- چراغ های مه شکن
- چراغ های کوچک جلو
- چراغ های خطر
- چراغ های ترمز
- چراغ های دنده عقب
- چراغ های راهنما
- چراغ های پلاک خودرو
- چراغ های جانبی (پارک)
-
چراغ های داخل اتاق خودرو
- چراغ های نقشه خوانی (سقف)
- چراغ های صفحه نشان دهنده ها و پنل جلوی راننده
- چراغ جعبه داشبورد
- چراغ صندوق عقب
- چراغ مطالعه سرنشین عقب
بخوانید: سیستم برق خودرو و اجزای آن
چراغ بزرگ جلو
مهمترین جنبه استفاده از سیستم روشنایی خودرو در قسمت جلوی آن به دلیل قرارگیری چراغ بزرگ جلو است. طراحی چراغهای بزرگ جلو استاندارد خاصی ندارد و متناسب با شکل اتومبیل شما طراحی میشود. به این منظور هر کمپانی برای خود طراحی منحصربهفردی در نظر گرفته است. اما در نهایت سعی بر این است که طراحی خوبی برای این چراغها به وجود آید زیرا اولین مواجهه هر کسی با خودرو از ناحیه جلوی ماشین است که تمرکز را به سمت چراغ جلوی بزرگ میبرد.
-
نور پایین
غالبا کاربران اتومبیل سعی میکنند از این نور استفاده کنند. آنها برای روشن کردن سطحی که دارند روی آن رانندگی میکنند، از این نور استفاده میکنند. خوبیاش هم در آن است که مشکلی برای رانندگان یا عابرانی که به سمت اتومبیل میآیند ایجاد نمیکند؛ اینطور که باعث شود تا چشمانشان به واسطه نور زیاد خیره بماند و نتوانند درست ببینند.
-
نور بالا
نور بالا هم در بخش روشنایی جلویی اتومبیل استفاده میشود. البته این نور در مواقعی مورد استفاده قرار میگیرد که تردد کم است. این نور چون کنترل نشده بوده و باعث خیرگی چشم کاربران و عابران میشود، غالبا توصیه نمیشود. تنها اگر شرایطی خاص وجود داشته، توصیه میشود که از آن استفاده کنید. همچنین رانندگان از این نور برای علامت دادن به دیگر خودروها یا عابران استفاده میکنند.
چراغ مهشکن
همانطور که از نامش پیداست، این چرا هنگام مه یا بارندگی جاده مورد استفاده قرار میگیرد. چراغ مه شکن معمولاً نور زرد یا سفید دارد و سطح جاده را برای شما کاملاً مشخص میکند تا در سرعتهای پایین بتوانید به راحتی به راه خود ادامه دهید. در مسیرهای پیچدرپیچ و هنگامی که بارندگی و مه در جاده فراوان است این چراغ نقش حیاتی دارند. به طوری که رانندگی کردن بدون آن میتواند برای شما بسیار دشوار باشد.
تعداد چراغهای مه شکن معمولاً دو عدد بوده و در کنار چراغهای بزرگ جای گرفتهاند. نکته جالب این است که نور زرد این چراغها در مقایسه با چراغهای بزرگ در هنگام برف و باران و مه بیشتر به کار میآیند. زیرا نور چراغهای بزرگ خودرو در برخورد با ذرات باران یا برف منعکس میشود و نمیتواند روشنایی زیادی در مسیر جاده داشته باشد. بنابراین برای ایجاد یک نور زرد باید عدسی زرد رنگ در چراغهای مه شکن استفاده شود تا سطح جاده به خوبی نمایان شود.
چراغ راهنما
از مهمترین بخشهای سیستم روشنایی اتومبیل باید به همین چراغهای راهنما یا چشمکزن یا فلاشر اشاره کرد. به چراغهایی گفته میشود که در گوشه چپ و راست جلو و عقب خودرو کار گذاشته شده است. وقتی که قرار است اتومبیل در مسیر خود تغییر جهتی بدهد، این چراغها به کار میافتند تا دیگر کاربران اتومبیل حاضر در جاده، بتوانند متناسب با آن واکنش نشان بدهند. همچنین هنگامی که خطری در پیش رو مشاهده میکنید مانند تصادف یا عبور حیوانات اهلی یا هر مورد دیگری، با روشن کردن چراغ راهنما یا همان فلاشر به خودروهای پشت سر علامت میدهید. همچنین در مواقع بارندگی و مه و…، از این چراغها استفاده میشود تا دید عقبیها نسبت به شما بهتر باشد.
چراغ راهنمایی الکتریکی اولین بار در دهه اول قرن بیستم بود که ابداع شد. چهار دهه بعد از آن نیز مدلهای جدیدترش ساخته شد. سپس استفاده از این چراغها را برای خودروسازان اجباری کردند. در کنار این چراغ راهنما، یک سری چراغهای راهنمای کناری یا ریپیتر هم داریم که استفاده از آن هم در بیشتر کشورها تبدیل به یک قانون و اجبار شده است.
چراغهای خطر
اتومبیلسازان در راستای طراحی سیستم روشنایی خودرو، چراغهای خطر را هم ساختهاند. این چراغها قرار است که در شرایط خاص مثل نور کم، بارندگی، تاریکی، مه، تغییر در حالت و حرکت خودرو و…، به دیگران این پیام را منتقل کند که این خودرو در این موقعیت حضور دارد. چراغهای خطر روی بدنه و عقب خودرو نصب میشود. در هر سمت اتومبیل یکی از آنها را نصب میکنند. حالا در بعضیها کاسه چراغ مستقل دارد و در بعضیهای دیگر با چراغ ترمز، یکجا واقع شده است. این دیگر در اختیار سازنده است که چه مدلی را مناسب طراحی اتومبیلش میداند. طلق استفاده شده در این چراغها قرمز رنگ است. اگر هم طلق بیرنگ به کار رفته باشد، سعی میکنند حبابی قرمز رنگ دور چراغ طراحی کنند تا نور قرمز بگیرند.
چراغهای ترمز
بدون شک یکی از حیاتیترین و مهمترین چراغهای خودرو چراغهای ترمز هستند. به طوری که اگر پلیس خودرو شما را متوقف کند و بفهمد که چراغ ترمز خودرو مشکلی دارد حتماً برخورد تندی با شما خواهد کرد. هنگامی که در سرعتهای مختلف و با فاصلههای مختلف نسبت به خودروهای دیگر در حال حرکت هستید تنها راه فهمیدن اینکه ماشین جلویی چه رفتاری دارد استفاده از چراغ ترمز است. در غیر این صورت اگر ماشین جلو ترمز کند شما متوجه نمیشوید و با همان سرعت به ماشین جلویی برخورد میکنید.
این چراغها از لحظه اقدام به ترمز تا پایان روشن میمانند. چراغ ترمز در قسمت عقبی خودرو قرار داده میشوند و تعداد آن یک یا دو عدد است. عدسی به کار رفته در این چراغ قرمز رنگ بوده و اگر هم طرح بی رنگ داشته باشند باید لامپ آن قرمز رنگ باشد تا بتواند نور رنگ قرمز به خود بگیرد. نکته دیگری که لازم است بدانید این است که در ماشینهای جدید چراغ سومی به چراغهای ترمز اضافه شده که در پایین شیشه عقب خودرو قرار میگیرد. در همین جهت دید خودروهای عقب نسبت به خودروی جلو بیشتر خواهد بود و این میتواند به اهمیت سرنشینان خودرو کمک کند.
نکات پایانی
چراغهای خودرو هم جنبه ایمنی دارند، هم جنبه آگاهی بخشی به دیگران و هم جنبه زیبایی. به همین منظور خودروسازان سعی میکنند تا آپشنهای مختلفی را در این زمینه رو کنند. یکی از این آپشنها، اتولایت است؛ به مفهوم استفاده از سنسور نور. به این معنا که وقتی سنسورهای حساس به نور اتومبیل شما هنگام غروب یا صبح زود یا تونل یا هوای ابری و تیره و تار و…، احساس کردند که نور کم است و نسبت به نور محیط باید فعال شوند، این امر بدون فرمان شما و به صورت خودکار، چراغها روشن میشوند.
همچنین در خودروهای جدید سعی شده از دِیلایتها نیز استفاده فراوانی شود. اصطلاحا به چراغ روز معروفاند. آنها در طول روز و با نوری که تولید میکنند، باعث میشوند تا توسط رانندگان دیگر بهتر دیده شوند. از دیگر آپشنهای مرتبط با چراغها و روشنایی خودرو، میتوان به چراغ بدرقه اشاره کرد. بدین ترتیب که اگر چنین امکانی در خودروی شما تدارک دیده شده باشد، شما وقتی که ماشین را خاموش کرده و قصد خارج شدن از آن را داشتید، دکمه یا اهرم در نظر گرفته شده را میزنید. سپس سی ثانیه تا لحظهای که به خانهتان برسید، نور ماشین مسیر را برای شما روشن خواهد کرد. همچنین چراغهای تطبیقی هم در بعضی از خودروها ایجاد شده است. این چراغها در پیچها و هنگام دور زدن، وقتی که فرمان را میچرخانید، زاویه گرفته و فضای مقابل شما را روشن میکنند تا نور بیشتر و متمرکزتری داشته باشید.
